El atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasında, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ek madde 1deki değişiklikler uyarınca dava tarihindeki parasal sınırın altında kalan miktar nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine dair karar.
Özet: Taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talebiyle açılan davada, ilk derece mahkemesinin ecrimisil talebini kısmen kabul etmesi ve istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine, davalı idarece yapılan temyiz başvurusunda, temyiz incelemesi sırasında Hukuk Muhakemeleri Kanununun ek-1 maddesinde yapılan değişiklik uyarınca davanın açıldığı tarihteki parasal sınırların esas alınmasıyla, hükmedilen ecrimisil miktarının yasal kesinlik sınırının altında kaldığı tespit edildiğinden, davalı idarenin temyiz dilekçesi reddedilmiştir.
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1722 Esas, 2025/2094 KararKARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Demirköy Asliye Hukuk MahkemesiSAYISI : 2020/4 Esas, 2024/156 KararTaraflar arasındaki dava konusu taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil, mümkün olmadığı takdirde tazminat ve ecrimisil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince müdahalenin meni ve tazminat talepleri hususunda karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil istemi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Miktar veya her paydaş için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.Temyizdeki parasal sınırların uygulanmasına ilişkin 6100 sayılı Kanun'un Ek Madde 1'in 14.11.2024 tarihinde yürürlüğe giren, 7531 sayılı Kanun'un 22 inci maddesi ile “İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır." şeklinde üçüncü fıkra eklenmiş, akabinde bu fıkra 04.06.2025 tarihinde yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 20 inci maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ve aynı Kanun ile 6100 sayılı Kanun'un EK-1 inci maddesinin ikinci fıkrası "200 üncü ve 201 inci maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır." şeklinde değiştirilmiştir.Dosya içeriğine göre; Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinin 02.12.2025 olduğu ve 7550 sayılı Kanun'un 20 inci maddesi ile 6100 sayılı Kanun'un Ek-1 inci maddesinin ikinci fıkrasına getirilen değişikliğin yürürlükte olduğu anlaşıldığından hüküm altına alınan ecrimisil miktarı dava tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 72.070,00 TL’nin altında kalmaktadır.KARARAçıklanan sebeple; Davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,Davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,30.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.