Yargıtay, toplu iş sözleşmesinden kaynaklı yemek yardımı alacağı davasında, harçtan muaf davalı bakanlık aleyhine hükmedilen yargılama gideri harçlarının düzeltilerek kararı onadı.
Özet: Yüksek Mahkeme, işçinin toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan yemek yardımı alacağına dair yerel mahkeme kararını, davanın miktar nedeniyle kesinleşemeyeceğini ve toplu iş sözleşmesi yorumu içerdiğini belirterek temyiz talebinin kesinlik nedeniyle reddi kararını kaldırmış; esastan hükmü onamış, ancak harçtan muaf olan davalı Bakanlığa "dava açılış masrafı" adı altında yargılama gideri olarak harç yükletilmesini hatalı bularak, bu yanlışlığın yeniden yargılamayı gerektirmemesi sebebiyle hüküm fıkrasındaki harç ibaresini çıkartıp, sadece harç dışındaki yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilerek hükmü düzelterek onamıştır.
9. Hukuk Dairesi         2010/26946 E.  ,  2012/36967 K.
    "İçtihat Metni"

    MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

    DAVA : Davacı, yemek yardmı ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
    Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
    Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
    Y A R G I T A Y K A R A R I
    Davacının TİS. ne dayanarak talep ettiği yemek yardımının tahsiline ilişkin kısmi davada Mahkemece 18.03.2010 tarihli karar ile özet ve sonuç olarak davacının toplam hak ettiği miktarın 1.049,09 TL olup, taleple bağlı kalınarak 100,00 TL yemek yardımı alacağının davalıdan tahsiline kesin olarak karar verilmiş,
    Davalı Bakanlık Vekilinin kararı temyiz etmekle birlikte harçtan muaf olmaları halde yargılama giderleri içerisinde harca hükmedilmesinin hatalı olması nedeni ile bu hususun tavzihen düzeltilmesi talep edilmiş,
    Mahkemece “kararın yargılama giderlerine ilişkin bölümündeki 43,70 TL. nin harç masrafı olmayıp, dosya açılış masrafı olduğu belirtilerek bu yolda bir tavzif yapılmıştır.
    Davalı vekilinin temyiz talebi Mahkemece “ kararın kesin olduğu “ gerekçesi ile reddedilmiştir.
    Mahkemece ayrıca davalı vekilinin temyiz talebi hükmün kesin olduğu gerekçesi ile reddedilmiştir.
    Davalı Bakanlık vekili temyiz talebinin reddi kararı ile birlikte hem esasa, hem de yargılama giderine yönelik temyiz talebinde bulunmuştur.
    Öncelikle Mahkemenin kesin hüküm nedeni ile temyiz talebinin reddi kararı değerlendirildiğinde;
    Her ne kadar davacının toplam hak ettiği miktarın 1.049,09 TL. ise de, davanın yasal dayanağı TİS. si olup, TİS. nin bir maddesinin yorumlanması sonucu hüküm kurulmuştur. Verilen karar TİS. uygulamasına ilişkin yorum içerip, bu yorum TİS nin uygulanması süresince etki edecektir. Bu anlamda tespit hükmü de içeren hükmün miktar nedeni ile kesinliği söz konusu olamayacağından Mahkemenin 04.06.2010 tarihli davalı vekilinin temyiz talebinin kesinlik nedeni ile reddine ilişkin kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;
    Dosya incelendi,gereği konuşulup, düşünüldü.
    1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
    2- Mahkemenin “ dava açılış masrafları “ olarak tanımladığı 43,70 TL. başvuru harcı, peşin harç ve vekalet suret harcından oluştuğu tartışmasızdır.
    İlk masrafların mutlak suretle davalıya yükletileceğine ilişkin yasal bir düzenleme yoktur.
    Dava açılışı sırasında yatırılan harçların “ dava açılış masrafları “ olarak tanımlanarak harçtan muaf olan davalıya harç yüklenmesi sonucunu doğuracak şekilde yargılama giderlerine dahil edilmesi yasal değildir.
    Davalı harçtan muaf olmasa dahi dava dilekçesine vekaletin aslı yerine suretini eklemek davacının insiyatifinde olup, dava dilekçesine kendi tercihi ile vekalet aslı yerine suretini ekleyen ve bu nedenle vekalet suret harcı ödeyen davacının ödediği vekalet harcından davalının sorumlu tutulması da doğru değildir.
    Bu nedenlerle;
    Mahkemece davalı Bakanlığın Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olmasına rağmen davacının yatırdığı harçların “ dava açılış masrafları “ adı altında yargılama giderlerine dahil edilmesi sonucu davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
    F) Sonuç:
    Hüküm fıkrasının yargılama giderine ilişkin paragrafının tamamen çıkartılarak, yerine;
    Davacının yaptığı harçlar hariç 155,00 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,
    Davacının yatırdığı peşin harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine, “ paragraflarının yazılması suretiyle hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA , 08.11.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.