7. Ceza Dairesi kararıyla 5607 sayılı Kanundaki lehe düzenlemeler, usulsüz tebligat, vekalet ücreti ve müsadere hataları sebebiyle kaçakçılık mahkumiyetinin bozulması.
Özet: Yüksek mahkeme, kaçakçılık suçundan sanığa verilen mahkûmiyet hükmünü, kararın usulüne uygun tebliğ edilmeden kesinleştirilmesi, sanık lehine eşya değerine göre ceza indirimi ve etkin pişmanlık imkanı tanıyan sonradan yürürlüğe giren kanun değişikliklerinin 5237 sayılı Kanunun 7. maddesi gereği sanığın hukuki durumuna etkisi yönünden karşılaştırılarak uygulanmaması, katılan idare lehine vekalet ücreti takdirinde hata yapılması ve müsadere kararında yasal dayanağın belirtilmemesi gibi temel hukuka aykırılıklar nedeniyle oy birliğiyle bozmuştur.
7. Ceza Dairesi         2025/6114 E.  ,  2026/1881 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/140 E., 2014/176 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Adli tatil içinde yapılan tebligat ve temyize göre, sanık müdafiin temyiz talebi süresinde olduğundan ek Tebliğname'deki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Diyadin Asliye Ceza Mahkemesinin 02.09.2014 tarihli ve 2013/140 Esas, 2014/176 Karar sayılı mahkûmiyet hükmü, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesine aykırı şekilde katılan ... İdaresi vekiline ve sanığa tebliğ edilmeden ve katılan vekilinin temyiz başvurusu değerlendirilmeden kesinleştirilerek infaza başlanıldığının anlaşılması karşısında, hukukî değerden yoksun bulunan kesinleştirme işlemi olduğu ve usulüne uygun kesinleşmiş bir hüküm de bulunmadığından yargılamanın yenilenmesi yoluna gidilmesinin mümkün olmadığı değerlendirilerek yapılan incelemede;
Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Ancak;
1.Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin, 11.04.2013 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3. maddesinin 5. ve 10. fıkraları kapsamında bulunduğu gözetildiğinde;
10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 22. fıkrasının ''3/23." madde ve fıkrası olarak değiştirildiği dikkate alınarak, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/23. madde ve fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar pek hafif olması halinde üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve dava konusu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca etkin pişmanlık ihtarında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;
Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi ile 6545, 72 42... sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/ 23... /2. maddeleri somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukukî durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12/2. maddesi gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının Mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,
2.Davada kendisini vekâlet ilişkisi kapsamında vekil ile temsil ettiren katılan ... İdaresi lehine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeksizin 300,00 TL dilekçe ücretine hükmedilmesi ve söz konusu ücretin davada taraf sıfatı bulunmayan TAPDK lehine takdir edilmiş olması,
3.Dava konusu eşyaların müsaderesine karar verilirken, hüküm fıkrasında müsadere hükmüne atıf yapan 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
Açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekili ve sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 24.02.2026 tarihinde karar verildi.