Yargıtay 6. Ceza Dairesi, tehdit suçundan verilen hapis cezasına ilişkin, sanık ve katılan vekillerinin temyiz itirazlarını reddederek istinaf mahkemesinin düzeltilerek ret kararını onadı.
Özet: Tehdit suçundan ilk derece mahkemesince verilen 1 yıl 3 ay hapis cezası kararının, istinaf mahkemesince katılan lehine vekalet ücreti düzeltmesi yapılarak esastan reddedilmesinin ardından, sanık müdafiinin eylemin farklı bir suç oluşturduğu veya haksız tahrik/meşru savunma indirimleri uygulanması gerektiği yönündeki itirazları ile katılan vekilinin kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği iddiaları, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olduğu, tüm delillerin doğru değerlendirildiği gerekçesiyle yerinde görülmeyerek temyiz itirazlarının esastan reddiyle bölge adliye mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.
6. Ceza Dairesi         2024/4606 E.  ,  2026/609 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2831 E., 2024/786 K.
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Düzelterek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2023 tarih, 2021/317 Esas, 2023/480 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/2-a, 29, 62... . maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. İstinaf
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 12.03.2024 tarih, 2023/2831 Esas ve 2024/786 Karar sayılı kararı ile; "Katılan ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden katılan lehine vekalet ücreti ödenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı ise de, CMK'nun 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca bu hususların yeniden yargılamayı gerektirmeden düzeltilmesi mümkün olduğundan, istinaf başvurusunun vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine" karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Eylemin genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunu oluşturacağına, haksız tahrik indirimi yapılırken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine ve meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
Katılan Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın öldürme kastıyla ateş etmesi nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
19.01.2026 tarihinde karar verildi.