Yargıtay 2. Ceza Dairesi, sanık hakkında mala zarar verme suçundan temyiz edilemezlik nedeniyle ret, hırsızlık suçundan ise esastan incelenen istinaf başvurusunun onanması kararı vermiştir.
Özet: Yüksek mahkeme, sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemini, hükmolunan cezanın kanunen temyiz edilemez nitelikte olması sebebiyle reddederken; hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunu ise, sanık müdafiinin soruşturma ve delil yetersizliği ile ceza miktarına ilişkin itirazlarına rağmen, istinaf mahkemesinin kararında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle esastan reddederek bölge adliye mahkemesinin kararlarını onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/26413 E.  ,  2026/503 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2136 E., 2023/2192 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
SUÇLARIN TARİHİ : 09.12.2020
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 31.05.2023 tarihli ve 2022/2136 Esas, 2023/2192 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafîinin temyiz isteminin, soruşturma ve kovuşturmanın eksik yapıldığına, sanığın suçu işlediğine dair çelişkili tanık beyanları dışında somut delil bulunmadığına, kamera görüntülerinde sanığın yer almadığına, suçüstü hali bulunmadığına, suçun işlendiği saatte sanığın başka yerde olduğu yönündeki savunmalarına göre araştırma yapılmadığına, kabul etmemekle birlikte alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektiren durum bulunmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafîinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.