2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığı ihlali suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının temyizinde, iş yeri ihlali temyizi usulen reddedilirken, hırsızlık temyizi esastan incelenip onanmıştır.
Özet: Bu yüksek mahkeme kararı, sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz başvurularını değerlendirmiştir; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından hükmolunan cezanın türü ve miktarı nedeniyle temyiz yolu kapalı olduğundan bu başvuru reddedilmiş, hırsızlık suçu yönünden ise sanık müdafiinin savunma hakkı ihlali iddiaları ve beraat talepleri ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması gerektiği yönündeki bozma talepleri yerinde görülmeyerek, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı hukuka uygun bulunup onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/21835 E.  ,  2026/491 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/4057 E., 2022/2357 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
SUÇLARIN TARİHİ : 17.03.2018
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Bölge Adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının, 01.12.2022 tarihli dilekçesinin içeriğine göre, temyiz talebinin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûmiyetine dair ilk derece mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 17.11.2022 tarihli ve 2022/4057 Esas, 2022/2357 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "Müdafii atandıktan sonra sanığın savunmasının tekrar alınmadığı, sanığın avukatsız alınan ifadesinin geçersiz olduğu, soruşturma aşamasında balık oltasını iade eden sanık lehine indirim uygulanmadığı, sadaka kutusundaki parayı ise sanığın aldığına dair somut bir delil bulunmadığı, sanığın aldığı düşünülse dahi sanığa zararı gidermesi için süre verilmediği, suça konu malın değeri dikkate alındığında sanığa ceza verilmemesi gerektiği, sanığın arkadaşının ısrarıyla bir takım eylemleri gerçekleştirdiği ve pişman olduğu göz önüne alındığında suç işleme kastıyla hareket etmediği, bu nedenle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği"; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin "Davaya konu hırsızlık suçu bakımından ikrarda bulunup pişmanlığını açıkça dile getiren sanığa, mağdurun maddi zararını tümden giderip gidermeyeceği, giderdiği takdirde etkin pişmanlık gösterdiği kabul edilerek hırsızlık suçu bakımından cezasından indirim yapılacağı açıklanmadan, sonuçları hatırlatılmadan ceza mahkûmiyeti kurulmasının hukuk ve usule uygun düşmediği, bu yönüyle sanık lehine olarak hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.