Hırsızlık suçundan verilen cezada kazanılmış hak ilkesi uyarınca infazdaki ifade hatasını düzelterek bölge adliye mahkemesi kararını onayan Yargıtay 2. Ceza Dairesi kararı.
Özet: Bir hırsızlık davasında, sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemekle birlikte, bölge adliye mahkemesinin sanık hakkında hükmolunan 6 yıl 3 ay hapis cezasının kazanılmış hak gereği önceki 5 yıl 15 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesi gerekirken, cezanın 5 yıl 15 ay olarak "belirlenmesine" ilişkin ifade hatası tespit edilmiştir; bu nedenle, yüksek mahkeme, ilgili ifadeyi "hükmolunan cezanın 5 yıl 15 ay hapis cezası olarak infazına" şeklinde düzelterek bölge adliye mahkemesi kararını esastan onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/27658 E.  ,  2026/426 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/926 E., 2023/1191 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın ikrarını, pişmanlığını dikkate almadığına, zararı karşılamak için fırsat tanınmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 28.09.2022 tarihli bozma kararı öncesi yapılan yargılamada, ilk derece mahkemesinin 19.03.2021 tarihli kararıyla sanığın TCK'nın 142/2-h, 143, 62, 53 maddelerinden neticeten 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir istinaf istemi bulunmadığı, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 28.09.2022 tarihli bozma kararından sonra ilk derece mahkemesinin 27.01.2023 tarihli kararıyla sanığın aynı Kanun'un aynı maddelerinden 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkında tayin olunan 6 yıl 3 ay hapis cezasının CMK'nın 283/1 maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 5 yıl 15 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın sonuç olarak 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında kurulan hükümde kazanılmış hak hükümlerinin uygulandığı bölümden " cezasının bozma kararı öncesi verilen 5 YIL 15 AY HAPİS OLARAK BELİRLENMESİNE,'', ibaresinin çıkarılıp yerine ''hükmolunan 6 yıl 3 ay hapis cezasının 5 yıl 15 ay hapis cezası olarak infazına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.