Görevi Kötüye Kullanma Suçundan Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Beraat Kararının Temyiz Edilemezliğine Dair Yüksek Mahkeme İçtihadı
Özet: İlk derece mahkemesince verilen görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükmünün bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmesi üzerine, beraat hükmüne karşı yapılan temyiz başvurusu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2-d maddesi uyarınca reddedilmiştir; zira söz konusu madde, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve kanunda belirtilen istisnalar dışında kalan mahkumiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve üst sınırı iki yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçlara ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin kanunen mümkün olmadığını ve bu kapsamda verilen beraat kararının temyiz yasağına tabi olduğunu hükme bağlamaktadır.
5. Ceza Dairesi         2025/8631 E.  ,  2026/2314 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/403 Esas, 2025/684 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında atılı suçtan verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Kelkit Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2024 tarihli ve 2023/317 Esas, 2024/470 sayılı sanığın görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin Kararı ile anılan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı ve istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen İlk Derece Mahkemesinin sanık hakkında kurduğu mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme yönelik temyiz isteminin niteliği karşısında;
28.02.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve Kanun'da üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereği Kelkit Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 23.02.2026 tarihinde karar verildi.