Danıştay 8. Daire, maden kanununa aykırılıktan kesilen idari para cezasının temyiz parasal sınırı altında kalması sebebiyle temyiz başvurusunu incelemeden kesin olarak reddetti.
Özet: Maden sahası ile ilgili ÇED, mülkiyet ve GSM izinlerini süresi içinde getirmediği gerekçesiyle bir şirkete 3213 sayılı Maden Kanununa aykırılıktan verilen 54.812,00 TL idari para cezasının iptali istemiyle açılan davada Bölge İdare Mahkemesince verilen kararın temyizi istenilmiş; ancak, temyize konu idari para cezası miktarının, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde belirlenen temyiz parasal sınırının altında kalması nedeniyle söz konusu kararın kesin nitelikte olduğu ve bu sebeple temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verildiği belirtilmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YSEKİZİNCİ DAİREEsas No : 2025/2534Karar No : 2025/4312TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI Davacı ... Çim. San. Tic. A.Ş. vekili Av. ... tarafından, Bursa ili, Yenişehir ilçesi, ... sicil/erişim numaralı maden sahası ile ilgili ÇED iznini, mülkiyet iznini, Genel Müdürlüğün kayıtlarına işlenmiş alanlarla ilgili izinleri ve GSM iznini 2017 yılında süresi içerisinde getirilmediğinin tespit edildiğinden bahisle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24. maddesinin 11. fıkrası uyarınca 54.812,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemiyle... Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesince verilen ...gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır. Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/02/2025 tarihli E:2024/1930 K:2025/402 ve 24/02/2025 tarihli E:2024/1720 K:2025/405 sayılı kararları da bu yöndedir. Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 05/05/2025 gününde oyçokluğu ile karar verildi.