Danıştay Sekizinci Daire, belediyeler arası maden hakkı payı alacağı uyuşmazlığında, İYUK 46. madde uyarınca parasal sınır nedeniyle temyiz istemini reddetti.
Özet: Davacı bir belediyenin, Adana Büyükşehir Belediyesinden 2464 sayılı Kanun uyarınca tahsil edilmesi gereken 2014-2017 yıllarına ait toplam 183.726,00 TL maden hakkı belediye payının ödenmesi talebinin reddi işlemine karşı açtığı davada verilen bölge idare mahkemesi kararının temyiz edilmesi üzerine, uyuşmazlık konusu miktarın 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun ilgili maddesinde öngörülen temyiz parasal sınırının altında kalması nedeniyle bölge idare mahkemesinin kararının kesin nitelikte olduğu ve bu sebeple temyiz isteminin incelenmeksizin reddedildiği belirtilmiştir.
Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2024/1730 E.  ,  2025/4487 K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2024/1730
Karar No : 2025/4487
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... Belediye Başkanlığı vekili Av. ... tarafından, davalı Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığınca tahsil olunan ve 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun mükerrer 97. maddesinin (b) bendi uyarınca kendi belediyelerine ödenmesi gereken 2014, 2015, 2016 ve 2017 yıllarına ait toplam 183.726,00 TL maden hakkı belediye payının taraflarına ödenmesi talebinin reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile davalı idareye ödenen belediye payının tahsil edildikleri tarihten işlemeye başlayacak yasal faiziyle beraber taraflarına ödenmesine karar verilmesi istemiyle Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığına karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, 46. maddesinde Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Uyuşmazlıkta; davalı Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından tahsil olunan ve 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun mükerrer 97. maddesinin (b) bendi uyarınca belediyelerine ödenmesi gereken 2014, 2015, 2016 ve 2017 yıllarına ait toplam 183.729,00 TL maden hakkı belediye payının taraflarına ödenmesi talebinin reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile davalı idareye ödenen belediye payının tahsil edildikleri tarihten işlemeye başlayacak yasal faiziyle beraber taraflarına ödenmesine istemiyle açılan davanın, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi hükmü kapsamında, Bölge İdare Mahkemesi kararı tarihinde güncel temyiz parasal sınırın altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 13/05/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.