Yargıtay, hırsızlık suçunda kamera saatinin güncelliği teyit edilmeden verilen hükmü, suç saatinin tespiti eksikliği nedeniyle bozdu.
Özet: Sanığın hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından yapılan temyiz incelemesinde; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna dair istinaf başvurusunun esastan reddi kararının, yasal düzenleme gereği temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşıldığından temyiz talebi reddedilmiş; ancak hırsızlık suçuna ilişkin hükmün, suçun gece vakti işlenip işlenmediği hususunda önem arz eden olay saatinin, kamera kayıtlarının güncelliği sorgulanarak ve taraflardan bilgi alınarak kesin olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin karar verilmesi nedeniyle, hukuki durumun doğru tespiti için bozulmasına karar verilerek dosya ilgili mahkemeye geri gönderilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/26637 E.  ,  2026/3222 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1781 E., 2023/2261 K.
SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma
I. Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, sanığın hırsızlık kastı ile hareket etmediğine, suçun gece vakti işlendiğinin sabit olmadığına, sanık hakkında tüm lehe hükümlerin uygulanmadığına ve verilen kararın bozularak sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Dosya içerisinde bulunan CD inceleme tutanağına göre saat 19.2O sıralarında olayın meydana geldiğinin belirtildiği, ancak kamera saatinin güncel olup olmadığının belirtilmediği, CD izlenerek ve taraflardan sorularak kamera saatinin güncel olup olmadığı tespit edilip, tam olarak suç saati belirlenerek ona göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca ... 20. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.