Yargıtay 7. Ceza Dairesi, Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan ilk derece beraatin istinafta tekerrürlü mahkumiyete çevrilmesini onayladı.
Özet: Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesi beraat kararı verirken suça konu eşyaların müsaderesine hükmetmiştir; ancak istinaf mahkemesi, sanığı hapis ve adli para cezasına çarptırarak mahkumiyetine karar vermiş ve tekerrür hükümlerini uygulamıştır. Sanığın temyiz talebini değerlendiren yüksek mahkeme, önceki mahkumiyetin kesinleşme tarihinden sonra işlenen suç nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanmasının doğru olduğunu belirterek, istinaf mahkemesince verilen mahkumiyet kararında herhangi bir hukuka aykırılık bulmamış ve sanığın temyiz istemini esastan reddederek kararı oy birliğiyle onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza DairesiSAYISI : 2022/623 E., 2022/1914 K.SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefetHÜKÜM : Mahkûmiyet, suça konu eşyanın müsaderesiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : BozmaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I.HUKUKİ SÜREÇA.İlk Dereceİzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2020/1404 Esas, 2021/2409 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereği beraatine, suça konu eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.B.İstinafİzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/623 Esas, 2022/1914 Karar sayılı kararı ile 5607 sayılı Kanun'un 3/18, 3/22, 5/2-a maddeleri, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2, 53, 58/6-7. maddeleri gereği sanığın 5 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; suça konu eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.II.TEMYİZA.Temyiz SebepleriSanığın Temyiz İstemiVerilen kararın bozulması ve hakkında beraat kararı verilmesini talep ettiğine ilişkindir.B.Değerlendirme ve Gerekçe5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinin; "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklinde düzenlendiği ve sanığın tekerrüre esas alınan Develi Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/180 Esas ve 2014/370 Karar sayılı ilâmı ile hükmedilen 10 ay hapis cezasının 22.05.2019 tarihinde kesinleştiği gözetilerek, anılan ilâmın kesinleşme tarihinden sonra temyiz incelemesine konu 13.07.2019 tarihli suçun işlendiği ve bu itibarla tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek doğru biçimde belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı ve suçun yasal unsurlarının oluştuğu anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.III.KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2026 tarihinde karar verildi.