Yargıtay 2. Ceza Dairesi, konut dokunulmazlığının ihlali suçunda temyiz edilemezlik sebebiyle başvuruyu reddederken, hırsızlık suçundan verilen istinaf ret kararını esastan inceleyip onamıştır.
Özet: Sanığın konut dokunulmazlığının ihlali suçundan istinaf mahkemesince verilen hükmün temyiz edilemez nitelikte olması nedeniyle temyiz talebi reddedilirken; hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin dosya içerisinde mahkumiyet için yeterli delil bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı davranıldığı, eksik inceleme yapıldığı ve takdiri indirim uygulanmadığı yönündeki temyiz nedenleri yerinde görülmeyerek, ilk derece mahkemesince verilen kararı onayan bölge adliye mahkemesi hükmünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı kanaatiyle temyiz isteminin esastan reddine ve hükmün onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/19769 E.  ,  2026/1814 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1788 E., 2022/3172 K.
SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama
I. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi Neticesinde
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Verilen Hükmün Temyiz İncelemesi Neticesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin, dosya içerisinde mahkûmiyet için yeterli somut delil bulunmadığı hâlde şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı şekilde ve eksik inceleme ile mahkûmiyet hükmü verildiğine, sanık hakkında takdiri indirim uygulanmamış olmasının hukuka aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık müdafii duruşmalı inceleme talebinde bulunmuş ise de, hükmolunan ceza miktarı yönünden 5271 sayılı CMK'nun 299. maddesi gereğince duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca ... Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.