Bölge Adliye Mahkemesinin, yargı yolu caiz olmayan davaların kesin kararına ilişkin temyiz başvurusunu reddeden ek kararının Yargıtay tarafından onanması.
Özet: Bir davalı tarafından istinaf mahkemesinin, yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine ilişkin kararının temyiz edilmesi üzerine, istinaf mahkemesi bu temyiz başvurusunu, kararın hukuken kesin olması ve temyiz yolunun kapalı bulunması gerekçesiyle bir ek kararla reddetmiştir; yüksek mahkeme ise istinaf mahkemesinin bu ret kararını hukuka uygun bularak onamış, zira ilk kararın kanunen temyizi mümkün olmayan nitelikte olduğu, temyiz yolunun açık olduğu yönündeki beyanın da tarafa hak bahşetmeyeceği ve bu tür kararların Hukuk Muhakemeleri Kanunu uyarınca kesin olduğu tespit edilmiştir.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi
SAYISI: 2025/769 Esas, 2025/1457 KararMAHKEMESİ :Ankara 5. Asliye Ticaret MahkemesiBölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 04.02.2026 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/3. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin üçüncü alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları, HMK'nın 353/1-a(3) hükmü uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362/1-(c) hükmü uyarınca temyiz edilemez. Bölge Adliye Mahkemesince; talep niteliği itibariyle davanın yargı yolu caiz olmadığından dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine ilişkin olup, HMK'nın 362/1-c hükmü gereğince temyiz kanun yoluna başvurulamayacak kararlardan olduğu, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair verilen kararda temyiz kanun yolu açık olduğu belirtilmiş ise de temyiz kanun yolu kapalı olan durumlarda bu ifade tarafa hak bahşetmez. Bu nedenle davalı ... vekilinin HMK'nın 362/1-c ve 346/1. maddeleri gereğince verilen kesin karara karşı 27.01.2026 tarihinde yapmış olduğu temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 04.02.2026 tarihli Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir. KARAR Açıklanan sebeple;Ankara Bölge Adliye Mahkemesince verilen 04.02.2026 tarihli ek kararın ONANMASINA,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23.03.2026 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.