Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan istinafın reddi kararına karşı, sebep içermeyen temyiz dilekçesi nedeniyle temyiz isteminin usulen reddine karar verdi.
Özet: Bir hırsızlık davasında, sanığın yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak tebliğ edilen istinaf mahkemesi kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, yüksek mahkeme, yapılan ön inceleme sonucunda sunulan temyiz dilekçesinin Ceza Muhakemesi Kanununun ilgili maddelerinde belirtilen herhangi bir yasal temyiz sebebi içermediğini açıkça tespit etmiştir. Bu tespit doğrultusunda, yüksek mahkeme, başsavcılık görüşüne de uygun olarak sanığın temyiz talebini esastan reddetmiş ve dava dosyasının ilgili ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/3912 E., 2025/1745 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Retİstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 17.06.2025 tarihli ve 2023/3912 Esas, 2025/1745 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 04.07.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 14.07.2025 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.