Avukatın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan yargılandığı davada, yeni yasal düzenlemeler uyarınca temyiz hakkının kabul edilerek zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine hükmedilmesi.
Özet: Yapılan incelemede, avukatların görevlerinden kaynaklanan suçlara ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilebilirliğine dair yeni kanun hükümleri ışığında sanığın temyiz başvurusunun kabul edilebilir olduğu belirlenmiş olup, 05.02.2009 tarihinde işlenen ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunda, suç tarihi ile inceleme tarihi arasında 8 yıllık asli ve durma süreleri eklense dahi gerçekleşen 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmasından ötürü, önceki hüküm bozulmaksızın sanık hakkındaki kamu davasının zaman aşımı nedeniyle düşürülmesine oy birliğiyle karar verilmiştir.
5. Ceza Dairesi         2022/2630 E.  ,  2026/2288 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1588 Esas, 2019/3155 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede;
7343 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'na (1136 sayılı Kanun) eklenen ve 30.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren geçici 24. madde ile 15.07.2020 tarihli ve 31186 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 1136 sayılı Kanun'un 59. maddesine eklenen 5. fıkra gereğince avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2. maddesinin uygulanmayacağı hükmünün getirilmesi ve sanığın 10.12.2021 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, temyiz isteminin reddine karar verilmesine dair tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Kanun'un 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
Mahkemece oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, suç tarihi olan 05.02.2009 ile inceleme günü arasında, durma süreleri eklendiğinde dahi, ilaveli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşılmıştır.
Açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Söke Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.02.2026 tarihinde karar verildi.