Danıştay, ruhsatsız ticari yolcu taşımacılığı nedeniyle verilen araç men ve idari para cezası temyizini, parasal sınır ve davacının esas iştigal alanı dışı kaldığından kesin karar olduğu gerekçesiyle incelemeden reddetti.
Özet: Bir şirketin, asıl ticari faaliyet alanı yolcu taşımacılığı olmamasına rağmen, belediyeden izin ve ruhsat almaksızın ticari yolcu taşımacılığı yaptığı gerekçesiyle aracına uygulanan 60 günlük trafikten men işlemi ve kesilen idari para cezasına karşı açtığı davada verilen kararın temyiz başvurusu, Danıştay tarafından incelenmeksizin reddedilmiştir; zira aracın 60 gün süreyle trafikten men edilmesinin şirketin esas ticari faaliyetini süresiz veya otuz günden daha uzun bir süreyle engellemeyen bir işlem niteliğinde olmadığı, şirketin ana faaliyetine devam edebileceği ve idari para cezasının da temyiz parasal sınırının altında kaldığı tespit edildiğinden, bölge idare mahkemesinin söz konusu kararının kesin nitelikte kabul edilerek temyize kapalı olduğu belirtilmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YSEKİZİNCİ DAİREEsas No : 2025/1602Karar No : 2025/3197TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI Davacı ... Kereste Orman Ürünleri Sanayi A.Ş. vekili Av. ... tarafından, davacı şirket adına kayıtlı ...plakalı araçla ilgili belediyeden izin ve ruhsat alınmaksızın yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun EK 2/3-a maddesi uyarınca aracın 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin 03/01/2024 tarihli işlem ile araç sürücüsüne 32.233,00 TL trafik idari para ceza verilmesine ilişkin aynı tarihli işlemin iptali istemiyle ... Valiliği'ne karşı açılan davada; ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesince verilen ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, 46. maddesinde; Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır. Dosyanın incelenmesinden, esas faaliyet konusu ticari yolcu taşımacılığı olmayan davacı şirket adına kayıtlı araç ile ilgili belediyeden izin veya ruhsat almaksızın ticari yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle dava konusu işlemlerin tesis edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacının aracının 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemin davacının esas iştigal alanına ilişkin ticari faaliyetinin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlem niteliğinde olmadığı, diğer bir ifadeyle davacı şirketin ticari yolcu taşıma işini 60 gün süreyle yapmasa da esas ticari faaliyetine devam edebileceğinde kuşku bulunmadığı, öte yandan davaya konu edilen idari para cezası miktarının da temyiz parasal sınırının altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 25/03/2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.