Yargıtay 5. Ceza Dairesi, ölen katılan mirasçılarının temyizini inceleyerek avukatın tahsil ettiği paraları uhdesinde tutma fiilinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu olduğunu belirtip beraat kararını onadı.
Özet: Bu kararda, vefat eden katılanın mirasçılarının temyiz talebi usul hatasına rağmen süresinde kabul edilmiş; sanık avukatın icra dosyalarından tahsil ettiği parayı uhdesinde tutma eyleminin, yerel mahkemece yanlışlıkla görevi kötüye kullanma olarak nitelendirilse de aslında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturabileceği belirtilerek, neticenin beraat olması nedeniyle hükmün sonucu itibarıyla doğru bulunduğu gerekçesiyle katılan mirasçılarının temyiz itirazları reddedilerek beraat hükmü onanmıştır.
5. Ceza Dairesi         2025/1977 E.  ,  2026/2253 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/106 Esas, 2021/323 Karar
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine
EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
Katılan ...'nin hükümden sonra vefat ettiği, vekili ile vekalet ilişkisinin son bulduğu, bu itibarla vekilinin hükümleri temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşılmakla, katılanlar ile katılan ... mirasçıları vekilinin katılan ... adına vaki temyiz isteminin REDDİNE, Dairemizin katılan ...'ın haklarını takip etmek üzere mirasçılarına bildirim yapılmasına ilişkin 03.12.2024 tarihli ilamı sonrasında gerekçeli kararın katılanın yasal mirasçılarına tebliğ edilmesi gerekirken, katılanlar vekiline usulsüz tebliğ edildiği gözetilerek, öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde olduğunun kabulü ile incelemenin katılan ... mirasçıları ile katılan ... adına vaki temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.06.2021 tarihli ve 2021/5-43 Esas, 2021/287 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; sanık ile katılanlar arasındaki vekalet ilişkisinde kamu otoritesi ve kamu gücünün kullanılmadığı, isnada konu paraların sanığa teslim edilmesinin avukat olmasının doğal sonucu değil katılanlar tarafından şahsına duyulan güven ilişkisi nedeniyle verilen ahzu kabz yetkisi kapsamında gerçekleştirildiği ve buna bağlı olarak da aralarındaki ilişkinin hizmet ilişkisi kapsamında kaldığı gözetildiğinde; sanığa yüklenen, takip ettiği icra dosyalarından tahsil ettiği paraları uhdesinde tuttuğuna ilişkin isnatların sübutu halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2. maddesinde tanımı yapılan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturabileceği nazara alınarak, bu suç yönünden değerlendirme yapılması gerekirken, isnatların icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçu kapsamında değerlendirilmesi suretiyle sanığın beraatine karar verilmiş ise de hüküm sonucu itibarıyla doğru olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü, eleştirilen husus dışında usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan ... mirasçıları ile katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA 17.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.