Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararını, sanık müdafiinin temyiz nedenlerini reddederek oy birliğiyle onadı.
Özet: Yargıtay, hırsızlık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz başvurusunu incelemiştir; daha önce bozma kararı üzerine yeniden görülen davada toplanan deliller, yerel mahkemenin gerekçesi ve hakimin kanaati değerlendirildikten sonra, sanık avukatının ileri sürdüğü temyiz nedenlerinin hukuki açıdan yerinde olmadığına karar verilmiştir. Bu doğrultuda, ilk derece mahkemesinin sanık hakkındaki mahkumiyet kararı tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/158 E., 2025/342 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaSanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.