Danıştay, Gümrük Kanunu Geçici 10. Madde kapsamındaki araçlarda ÖTVnin tek seferlik niteliğini vurgulayarak matrah farkı cezasının iptalini onadı.
Özet: Danıştay, Gümrük Kanununun geçici 10. maddesi uyarınca yapılan bir dilekçe sonrası, daha önce özel tüketim vergisi ödenmiş bir araca ilişkin olarak, ilk iktisaptaki beyan matrahının yeterince araştırılmadan ve eksik incelemeye dayanarak tespit edilen matrah farkı üzerinden salınan özel tüketim vergisi ile vergi ziyaı cezasının iptaline dair alt derece mahkemesi kararını onamış; özel tüketim vergisinin bir defaya mahsus ve malın teslimi veya ilk iktisabında doğan bir vergi olduğunu, bu nedenle sonraki malikin dilekçesine istinaden varsayıma dayalı yapılan cezalı tarhiyatın hukuka aykırı olduğu tespitini uygun bulmuştur.
T.C.
D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2022/594Karar No : 2025/643 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Defterdarlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi VEKİLLERİ : Av. ... - Av. ...İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: ... şasi numaralı aracın hali hazırdaki maliki tarafından verilen dilekçeyle, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun Geçici 10. maddesinin uygulanmasına yönelik 09/08/2019 tarih ve 30857 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Gümrük Kanunu'na Göre Mülkiyetin Kamuya Geçirilmesi Kararına Konu Kara Taşıtlarının Sahiplerine İadesi Hakkında Yönetmelik kapsamında işlem tesis edilmesinin istenilmesi üzerine, dilekçede belirtilen tutardan daha önce beyan edilen tutarın mahsup edilmesi sonucu bulunan matrah farkı üzerinden davacı adına 2017 yılının Eylül dönemine ilişkin olarak tarh edilen özel tüketim vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, hali hazırda malik tarafından 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun Geçici 10. maddesi kapsamında verilen dilekçeye istinaden fark matrah üzerinden dava konusu cezalı tarhiyat yapılmış ise de, aracın satışı esnasında beyanname verilerek özel tüketim vergisinin ödendiği hususunda ihtilafın bulunmadığı, 4760 sayılı Kanun'da özel tüketim vergisinde, malın teslimi veya ilk iktisabının vergiyi doğuran olay olduğu ve özel tüketim vergisinin bir defaya mahsus alınacağı hususları açık olup, uyuşmazlık konusu aracın satışına taraf olan şirketler nezdinde araştırma yapılmak suretiyle beyan edilen özel tüketim vergisi matrahının gerçeği yansıtıp yansıtmadığının tespit edilmesi gerekirken, sadece özel tüketim vergisinin doğduğu tarihten sonra gerçekleşen satış ile araca malik olan kişi tarafından verilen dilekçe dikkate alınmak suretiyle eksik inceleme ve varsayıma dayalı olarak bulunan matrah farkı üzerinden yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Temyiz isteminin reddine,2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 18/02/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.