Danıştay, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu 121. maddesi gereği uyumlu mükellef vergi indirimi hakkına sahip şirketin 2019 yılı kurumlar vergisi indirim talebini onayarak vergi dairesi temyizini reddetti.
Özet: Bir şirket, vergiye uyumlu mükelleflere sağlanan yüzde beşlik vergi indiriminden 2019 yılı kurumlar vergisi için yararlanmak istemiş, ancak vergi idaresi şirketin geçmiş düzeltme beyannameleri ve e-fatura düzenleme yükümlülüğüne uymaması nedeniyle bu talebi reddetmiştir; bunun üzerine açılan davada, ilk derece ve bölge idare mahkemeleri, ilgili dönemde herhangi bir ek vergi tarhiyatı yapılmadığı ve kanundaki indirim şartlarının ihlal edilmediği gerekçesiyle şirketin vergi indirimi hakkına sahip olduğuna hükmetmiş, temyiz incelemesinde de bu kararlar hukuka uygun bulunarak onanmış ve şirketin ihtirazi kayıtla ödediği fazladan verginin kaldırılması ile iadesi kesinleşmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/628Karar No : 2025/1121TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVACI) :... Anonim ŞirketiVEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen, vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince 2019 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan verginin %5'i olan 50.676.338,61-TL ödenmesi gereken kurumlar vergisinden indirilmesi gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen beyannameye istinaden tahakkuk eden kurumlar vergisinin fazlaya isabet eden kısmının kaldırılması ve iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davalı idarece, davacı şirket tarafından 2017 ve 2018 yılları için 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 121. maddesi kapsamındaki indirim hakkından yararlanmak amacıyla süresinde düzeltme beyannamesi verildiği, öte yandan, 2017 ilâ 2019 yıllarının muhtelif dönemlerinde e-fatura düzenleme yükümlülüğüne uyulmadığından bahisle özel usulsüzlük cezası kesildiği belirtilmekle birlikte davacı hakkında bu süre içerisinde beyana tabi vergi türleri itibarıyla ikmalen, re’sen veya idarece yapılmış bir tarhiyat bulunmadığı gibi bahse konu kanun maddesinde yer alan "düzeltme hükümlerine göre tamamen ortadan kaldırılmış olması durumunda bu şart ihlal edilmiş sayılmaz" hükmü uyarınca aksi yönde dosyaya herhangi bir belge de sunulmadığından vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indiriminden yararlandırılmaması suretiyle yapılan tahakkukta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle tahakkuk eden verginin ihtirazi kayda konu edilen kısmı kaldırılmış ve ödenen tutarın iadesine hükmedilmiştir.Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz isteminin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 06/03/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.