Yargıtay, sanığın infaz aşamasından haberdar olmasına rağmen süresi geçtikten sonra yaptığı tehdit ve hakaret mahkumiyetine ilişkin temyiz talebini reddetti.
Özet: Sanığın yokluğunda verilen, usulüne uygun tebliğ edilerek kesinleşen ve sanığın infaz aşamasında gerekçeli kararından haberdar olduğu anlaşılan mahkumiyet hükmüne yönelik, kanuni bir haftalık temyiz süresi dolmasına rağmen çok geç bir tarihte yapılan temyiz talebi, eski hale getirme için haklı bir sebep bulunmadığı ve hükmün resen temyize tabi olmadığı da dikkate alınarak oy birliğiyle reddedilmiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/227 E., 2016/256 K.SUÇLAR : Tehdit, hakaretHÜKÜMLER : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : RetAntalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2016 tarihli ve 2015/227 Esas, 2016/256 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığa usûlüne uygun şekilde 29.04.2016 tarihinde tebliğ edildiği, sanık tarafından temyiz edilmeksizin kararın 10.05.2016 tarihinde kesinleştiği, sanık hakkında tayin edilen cezaya ilişkin müddetnamenin de sanığa 14.09.2016 tarihinde tebliğ edilerek denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ve hükümlünün tahliyesine ilişkin kararın 28.09.2016 tarihinde sanığa bizzat tebliğ edildiği, bu tarihten sonra dosyada yapılan uzlaştırma işlemlerine ilişkin kararın da sanığa tebliğ edildiği anlaşılmakla, buna göre sanığın infaz aşamasında, gerekçeli karardan haberdar olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;Sanık müdafiinin yokluğunda verilip 29.04.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 21.08.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık ...'un haklı bir sebebe dayanmayan eski hale getirme talebinin ve süresinde yapılmadığı anlaşılan temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,09.02.2026 tarihinde karar verildi.