Yargıtay 5. Ceza Dairesinin zimmet, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve görevi kötüye kullanma beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan ve usulden reddine dair temyiz incelemesi kararı.
Özet: Yüksek Mahkeme, sanık hakkında zimmet suçundan verilen beraat kararının istinaf başvurusunun reddedilerek onanması üzerine yapılan temyiz incelemesinde, alt mahkemelerin kararını hukuka uygun bularak katılan vekilinin temyiz istemini esastan reddetmiş ve beraat hükmünü onamıştır; ayrıca, icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebini itiraz mahiyetinde kabul edip dosyayı mahalline iade etmiş, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararına ilişkin temyiz talebini ise yasal temyiz koşulları bulunmadığından reddetmiştir.
5. Ceza Dairesi         2022/251 E.  ,  2026/1954 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/172 Esas, 2021/244 Karar
SUÇLAR : Zimmet, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, icrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Sanıklar ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükümlerinin katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun buna hakkı olmadığından bahisle reddine dair kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 279. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, aynı Kanun'un 264. maddesi de gözetilerek katılan vekilinin bu karara yönelik temyiz talebinin itiraz mahiyetinde kabul edilmesi gerektiğinden dosyanın bu yönden incelenmeksizin mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.
Sanık ... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararının 5271 sayılı Kanun’un 286/2-g maddesinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin anılan suçtan verilen hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.09.2020 tarihli ve 2018/397 Esas, 2020/198 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e madde, fıkra ve bendi gereğince beraatine hükmedilmiştir.
B. İstinaf
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 05.02.2021 tarihli ve 2021/172 Esas, 2021/244 sayılı Kararı ile katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılan Vekilinin Temyiz İstemi
Okul müdürü olan sanığın velilerden toplanan aidatları, hizmetlilere maaş ödemesi yapılmış gibi göstererek ve müdür yardımcısının imza yetkisini gasp edip taklit imzalarla bankadan para çekerek zimmetine geçirdiğine, eylemini gizlemek amacıyla sahte tutanaklar düzenlediğine, yerel mahkemenin bu hususlarda yeterli inceleme yapmayarak mevzuata ve hukuka aykırı beraat kararı tesis ettiğine, verilen kararın bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında, katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
1-Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükümleri ile ilgili olarak verilen istinaf başvurusunun reddi kararına yönelik temyiz istemi bakımından dosyanın, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
2-Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanık ... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
3-Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin Kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.02.2026 tarihinde karar verildi.