Yargıtay, çocuk hırsızlığı davasında, zararın giderilmesi imkanı ve TCK 145 ile 31/3 maddelerinin uygulanmasındaki hatalara rağmen aleyhe temyiz olmadığından hükmü onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkûm edilen suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen kararda, mağdur zararı için etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının (ödeme yeri gösterme, süre tanıma) değerlendirilmemesi, çalınan eşyanın değeri düşük kabul edilemeyecekken kanunun 145. maddesi uyarınca eksik ceza tayini yapılması ve ceza tayinindeki kanun maddesi uygulama sırası hatalarının nihai cezaya etkisiz kalması gibi usuli eksiklikler bulunsa da, aleyhe temyiz olmaması ve bu eksikliklerin sonuca tesir etmemesi nedeniyle hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/15766 E.  ,  2026/897 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SAYISI : 2022/413 E., 2023/319 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Şikâyetçi ...'nin zararını karşılama talebinde bulunan suça sürüklenen çocuklara ödeme yeri gösterilip zararın giderilmesi için uygun bir süre tanınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ile dosya içeriğine göre; şikâyetçilere ait çalınan eşyalar ile paraların toplam değerinin 115,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında; suç tarihi itibarıyla suça konu malzemelerin değerinin az kabul edilmesinin olanaklı olmadığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi uyarınca uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından; kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında cezaya hükmolunurken, sırasıyla önce 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi sonra aynı Kanun'un 31/3. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde karar verilmesi, sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.