Yargıtaydan hırsızlık suçunda sanık müdafiinin temyiz nedenlerini yerinde görmeyerek bölge adliye mahkemesi ret kararının onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen ilk derece mahkemesi hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi üzerine temyiz incelemesi yapan yüksek mahkeme, sanık müdafiinin zararı gidermeme sebepleri ve pişmanlık iddialarını değerlendirirken, sanığın adli sicil kaydındaki eski bir ilamın kesinleşme tarihine ilişkin yazım hatasını mahallinde düzeltilebilir basit bir hata olarak kabul ederek, istinaf mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulmadığından, temyiz istemini reddederek hükmü onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/20881 E.  ,  2026/844 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2241 E., 2022/3571 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanık cezaevinde olduğu için zararı gidermediğine, pişman olduğuna, hüküm kurulurken bu hususlara dikkat edilmediğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Hükümde, sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesine esas alınan Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2018 kesinleşme tarihli, 2015/1694 Esas, 2017/536 Karar sayılı ilâmının kesinleşme tarihinin ''14.03.2019'' olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çifteler Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.