5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet ve müsadere hükmünün Yargıtay 7. Ceza Dairesi tarafından temyiz isteminin reddiyle onanması.
Özet: Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan sanığa ilk derece mahkemesinde ertelemeli hapis ve adli para cezası ile müsadere uygulanmış; istinaf mahkemesi ise hükmü kaldırarak sanığı daha yüksek miktarda adli para cezasına çarptırmış ve müsadere kararını korumuştur. Sanık müdafiinin arama kararının usulsüzlüğü, suçun unsurlarının oluşmadığı ve beraat gerektiği iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusu, yüksek mahkemece yargılama sürecinde usul ve kanuna aykırılık görülmediği, delillerin yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı ve ceza yaptırımının yasal bağlamda belirlendiği gerekçesiyle esastan reddedilerek istinaf mahkemesi kararının oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
7. Ceza Dairesi         2023/20208 E.  ,  2026/1053 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1625 E., 2023/894 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2022 tarihli ve 2021/144 Esas, 2022/450 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet
suçundan, aynı Kanun'un 3/5. ve 22. fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis ve 1 gün karşılığı 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine, ele geçirilen cep telefonlarının 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.
B. İstinaf
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 30.05.2023 tarihli ve 2022/1625 Esas, 2023/894 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına, sanığın
5607 sayılı Kanun'un 3/5 ve 22. maddeleri, 5237 sayılı Kanun'un 43/1. ve 62/1. maddeleri gereğince neticeten 4 ay 5 gün hapis cezasından çevrilen 2.500,00 TL adlî para cezası ile 104 gün karşılığı 2.080,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan cezadan kesinleşen hapisten çevrilen 2.500,00 TL ve doğrudan hükmolunan 2.080,00 TL adlî para cezasının mahsubuna ele geçen cep telefonlarının 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiin Temyiz İstemi
Arama kararının usule uygun olmadığına, isnat olunan suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Cezanın arttırıldığı gözetilerek Tebliğnamdeki görüşe iştirak olunmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2026 tarihinde karar verildi.