Yargıtay 2. Ceza Dairesi, sanık müdafiinin hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin reddiyle hükmün onanmasına karar verdi.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz başvurusu incelenmiş olup, ilk derece mahkemesi tarafından kurulan ve bölge adliye mahkemesince hukuka uygun bulunan hükümde, suçun unsurlarının oluşmadığı, delillerin yetersiz olduğu veya eksik inceleme yapıldığı yönündeki itirazlar dahil olmak üzere herhangi bir hukuka aykırılık tespit edilememiştir; bu nedenle, müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenleri reddedilerek, bölge adliye mahkemesinin kararı usul ve yasaya uygun bulunmuş ve hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmü oy birliğiyle onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/24188 E.  ,  2026/614 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3845 E., 2023/396 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
SUÇLARIN TARİHİ : 08.11.2018
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Sanık müdafii konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan da temyiz talebinde bulunmuşsa da, ilk derece mahkemesince bu suç yönünden verilen beraat kararına yönelik istinaf talebi olmadığından kararın kesinleştiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında da bu suçun inceleme konusu yapılmadığının anlaşılması karşısında, incelemenin hırsızlık suçu ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, suçun unsurlarının oluşmadığına, dosyada mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, eksik incelemeye, lehe olan yasa maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla kurulan hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN TEBLİĞNAME'YE UYGUN OLARAK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.