Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan sanığa verilen mahkumiyet kararını onayan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı temyiz itirazlarına rağmen hukuka uygun bularak onadı.
Özet: Yargıtay, hırsızlık suçundan mahkum edilen sanık müdafiinin, hükmün varsayımlara dayandığı, çalınan eşyaların binadan çıkarılma şeklinin net olmadığı, güvenlik kameralarının yerinin bilinmemesinin mantıksızlığı ve suçun sanık tarafından işlendiğine dair kesin delil bulunmadığı yönündeki temyiz itirazlarını yerinde görmeyerek, istinaf mahkemesinin başvuruyu esastan reddeden ve hükmü hukuka uygun bulan kararını onayarak, sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetini kesinleştirmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/26391 E.  ,  2026/499 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/219 E., 2023/1352 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafîinin temyiz isteminin, olayın gerçekleştiği kuruma ait yerleşkede lojman ve misafirhanenin de bulunduğuna, varsayımlarla hareket edilerek sanık hakkında hüküm verildiğine, sanığın bahsedilen eşyaları binadan nasıl çıkardığı hususunun netlik kazanmadığına, uzun süre görev yapan sanığın güvenlik kameralarının yerini bilmeyerek hareket etmesinin mantıklı olmadığına, atılı suçun sanık tarafından işlendiği hususunda kesin delil bulunmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafîinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 27. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.