Taksirle öldürme suçundan hapis cezasından çevrilen adli para cezasına yönelik bölge adliye mahkemesi kararının temyiz edilemezliği.
Özet: Taksirle öldürme suçundan mahkum olan sanık hakkında, ilk derece mahkemesince verilen adli para cezası kararının bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda da aynı yönde hükümle neticelenmesinin ardından, sanık müdafiinin temyiz başvurusu Yargıtay tarafından değerlendirilmiştir; Yüksek Mahkeme, Ceza Muhakemesi Kanununun ilgili hükümleri gereği, hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığını belirterek, temyiz istemini usulden reddetmiş ve dosyayı ait olduğu ilk derece mahkemesine geri göndermiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1043 E., 2022/176 K.SUÇ : Taksirle öldürmeHÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılması ile sanığın mahkumiyetine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasıBursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2020/1043 Esas, 2022/176 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında, İnegöl 2. Asliye Mahkemesinin, 03.03.2020 tarihli ve 2019/859 Esas, 2020/358 Karar sayılı kararı ile taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a. ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 12.100 TL adli para cezasına ilişkin karara yönelik istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a. ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 12.100 TL adli para cezasına ilişkin karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 286/2-c bendinde yer verilen; “Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 2. Asliye Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2026 tarihinde karar verildi.