Danıştay, Maden Kanunu ihlali nedeniyle verilen idari para cezasına ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararına karşı parasal sınır altında kalan temyiz istemini incelenmeksizin reddetti.
Özet: Maden Kanununa aykırılık nedeniyle davacı şirkete kesilen 95.161,00 TL tutarındaki idari para cezasına ilişkin itirazın reddine dair Bölge İdare Mahkemesi kararının temyiz incelemesi, söz konusu idari para cezasının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde belirlenen temyiz parasal sınırının altında kalması nedeniyle Bölge İdare Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu ve temyiz yolunun kapalı olduğu tespit edilerek incelenmeksizin reddedilmiştir.
Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2023/5378 E.  ,  2025/3524 K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2023/5378
Karar No : 2025/3524
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... Güçbirliği Yatırım San. ve Tic. A.Ş. vekili Av. ... tarafından, Kastamonu ili, Araç ilçesi, ... Köyü sınırları içerisinde 14/12/2011 ve 14/12/2016 tarihleri arasında I/a grubu maden ruhsatı bulunan davacı şirket tarafından, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12. maddesinin 4. fıkrası ile 10. maddesi uyarınca 95.161,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Kastamonu İl Encümeninin... tarih ve ... sayılı işleminin ve bu işleme karşı yapılan itirazın reddine ilişkin... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemiyle Kastamonu İl Özel İdaresine karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince verilen... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/02/2025 tarihli E:2024/1930 K:2025/402 ve 24/02/2025 tarihli E:2024/1720 K:2025/405 sayılı kararları da bu yöndedir.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 10/04/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.