Yargıtay 3. Ceza Dairesinden silahlı terör örgütüne üyelik suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararının, istinaf reddi sonrası CMK 223/4-a maddesi eksikliğinin düzeltilerek onanması.
Özet: Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesince TCKnın 221/4-1 ve 221/5. maddeleri uyarınca verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararının istinaf başvurusunun esastan reddi ile kesinleşmesi üzerine, yapılan temyiz incelemesinde; yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olduğu, hukuka uygun delillerle vicdani kanaatin oluştuğu belirtilerek sanık müdafiinin diğer temyiz iddialarının reddine, ancak ilk derece mahkemesi hükmünde uygulama kanun maddesi olarak eksik bırakılan CMKnın 223/4-a maddesi ibaresinin 5271 sayılı CMKnın 303/1-c. maddesi uyarınca düzeltilmesi suretiyle hükmün onanmasına karar verilmiştir.
3. Ceza Dairesi         2025/6185 E.  ,  2026/5586 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/784 E., 2025/397 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/251 E., 2024/223 K.
SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma
HÜKÜM : TCK’nın 221/4-1 ve 221/5. maddeleri uyarınca verilen sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki usûli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;
İlk derece mahkemesince verilen hükümde sanık hakkında uygulama kanun maddesi olarak CMK'nın 223/4-a maddesinin gösterilmemiş olması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların 5271 sayılı CMK'nın 303/1-c. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; ilk derece mahkemesi hükmünün 1. paragrafında yer alan "cümlesi" ve "gereğince" ibareleri arasına "ve CMK'nın 223/4-a maddesi" ifadesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.