Yargıtay 4. Ceza Dairesi, açık yargılama sırasında hakim ve savcıya hakarette aleniyet unsuru gözetilmeden istinafın esastan reddi kararını bozdu.
Özet: Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun reddedilerek kesinleşmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde, Yargıtay, sanığın açık yargılama sırasında hakim ve savcılara yönelik hakaret eyleminin aleni işlenmesi nedeniyle Türk Ceza Kanununun 125/4. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin karar verilmesini hukuka aykırı bularak, bölge adliye mahkemesi kararını bozmuş ve dosyayı ilk derece mahkemesine geri göndermiştir.
4. Ceza Dairesi         2024/2735 E.  ,  2026/4842 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/772 E., 2023/1674 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kırıkkale 8. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, duruşma salonunda açık yargılama sırasında gerçekleşen sanığın eyleminde o yer Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf talebine rağmen aleniyet ögesinin oluşup oluşmadığı yönünde bir değerlendirme yapılmadan eksik incelemeyle karar verildiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamı, 02.06.2022 tarihli duruşma tutanağı ve olay tutanağı ile tanık beyanı karşısında, Mahkemenin mahkumiyet kararı verilmesine ilişkin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş,
Ancak;
Sanığın açık yargılama sırasında duruşmada hakim ve savcı olan mağdurlara hakarette bulunması biçimindeki eyleminin aleni işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kırıkkale 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.03.2026 tarihinde karar verildi.