Yargıtay 6. Ceza Dairesi, nitelikli yağma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünü, önceki bozma sonrası yapılan yargılamanın usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunması nedeniyle onadı.
Özet: Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet kararının, daha önce çalınan cep telefonunun modeli ve değeri bilirkişi tarafından tespit edilmediği gerekçesiyle bozulması sonrası yeniden yapılan yargılamada tekrar mahkumiyet hükmü kurulması üzerine, sanık müdafiinin yağma suçunun oluşmadığı ve TCK 150. madde koşullarının uygulanmadığı iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusunun, yargılama sürecinde hukuka aykırılık bulunmadığı, sanığın eyleminin sabit olduğu ve cezanın yasalara uygun belirlendiği gerekçeleriyle esastan reddedilerek yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.
6. Ceza Dairesi         2025/1876 E.  ,  2026/229 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/388 E. 2025/16 K.
SUÇ : Nitelikli Yağma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A.Bozma
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25.04.2024 tarihli 2024/1956 Esas, 2024/5123 Karar sayılı kararı ile; ''Sanığın cebir ile mağdurdan aldığı cep telefonunun, modeli ve değeri bilirkişiye tespit ettirilmeden, mağdurun beyanına göre hareket edilerek sanık hakkında 150 nci maddesinin yasal şartları oluşmadığı gerekçesi ile mahkûmiyet hükmü kurulması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
B. Bozma sonrası Yargılama süreci
Bozma İlamı üzerine, Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.01.2025 tarihli ve 2024/388 Esas, 2025/16 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-d-h, 168/3-1, 62, 53... üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsubuna karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık müdafii Temyiz İstemi
Sanığın yağma suçu ile hareket etmediğine, 5237 sayılı Kanun'un 150. maddesindeki daha az ceza gerektiren hallerin uygulanmaması, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözönünde bulundurulması gerektiğine ve beraatine karar verilmesine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 2 88... . maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
08.01.2026 tarihinde karar verildi.