Nitelikli yağma suçunda, sanık temyiz itirazları usul ve kanuna uygun bulunmayarak mahkûmiyet hükmünün Yargıtay tarafından oybirliğiyle onanması kararı.
Özet: Nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet kararı, daha önce 50 TL değerindeki biraların çalınması eyleminde malın değer azlığı indirimi uygulanmadığı gerekçesiyle bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonucunda ilgili indirim maddesinin gözetilerek kurulan yeni hüküm, sanık ve müdafiinin beraat yönündeki temyiz itirazlarına rağmen, yargılama sürecinde usul ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılık bulunmadığı ve suçun sübut bulduğu tespitiyle Yargıtay tarafından oy birliğiyle onanmıştır.
6. Ceza Dairesi         2025/2358 E.  ,  2026/230 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/341 E., 2024/518 K.
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Bozma
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 02.05.2024 tarihli ve 2022/9611 Esas, 2024/5496 Karar sayılı kararı ile; ''05.06.2019 tarihli nitelikli yağma eyleminde sanığın cebir ve tehdit ile mağdurdan toplam 50.00 TL değerinde olan biraları alması karşısında; suç tarihi itibariyle mağdurdan alınan paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, malın değerinin azlığı nedeniyle 5237 sayılı Kanunun 150/2. maddesiyle sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi'" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
B. Bozma sonrası Yargılama süreci
Bozma İlamı üzerine, İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2024 tarihli ve 2024/341 Esas, 2024/518 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-d-son, 150/2, 168/3, 62, 53 63... . maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mahsubuna ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri
Sanığın yağma suçunu işleme kastının olmadığına, atılı suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında, sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
08.01.2026 tarihinde karar verildi.