Hırsızlık suçunda sanık ve müdafiinin hukuka ve usule aykırılık iddialarıyla yaptıkları temyiz başvurularının reddiyle bölge adliye mahkemesi kararının Yargıtay 2. Ceza Dairesince onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı sanık ve müdafiinin yaptığı temyiz başvurularında; sanık, suçta kullanılan aracın kendisine ait olmadığını ve iftiraya uğradığını, müdafi ise kararın usul ve hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin suça katılmadığını, delil yetersizliği ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğini savunarak beraat talep etmiştir; ancak yapılan incelemede hükümde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle temyiz istemleri reddedilerek yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/23237 E.  ,  2026/256 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/440 E., 2023/1328 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin "suçta kullanılan araç plakasının kendi kiraladığı araçtan farklı bir araca ait olduğuna, istinaf mahkemesinin trafik tescilden araştırma yapmadan karar verdiğine, aracın arızalanmış olması nedeniyle araç kiralama şirketi ile arasında husumet olduğuna, bu nedenle GPS cihazının başka bir araca takılarak kendisine iftira atıldığına"; sanık müdafiinin temyiz isteminin "verilen kararın usûle, hukuka ve dosyadaki delil durumuna açık bir şekilde aykırı olduğuna, müvekkilinin hırsızlık suçuna katılmadığına, buna ilişkin de şüphe bulunduğuna, bu eylem ile ekonomik bir çıkar da elde etmediğine, tüm bu nedenlerden suçun yasal unsurlarının da oluşmadığına, ceza kanununun temel ilkesi olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği de müvekkilinin beraatini talep ettiğine, müvekkilinin üzerine atılı suçlamaların soyut ve dayanaksız iddialardan ibaret kaldığına, müvekkilinin mağdur olduğuna, yargılama esnasında müvekkilinin beyanlarının ve savunmasının da hukuka uygun bir şekilde alınmadığına, eksik ve yetersiz inceleme ile hüküm tayin edildiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karapınar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.