Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde, sanık müdafiinin beraat talebinin reddedilerek hükmün Yargıtayca onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı verilen sanık müdafiinin, müvekkili hakkında şüpheden uzak kesin delil bulunmadığı ve şüpheden yararlandırılması gerektiği iddiasıyla yaptığı temyiz başvurusunun incelenmesi sonucunda, yerel mahkemenin verdiği kararın usul ve yasaya uygun olduğu, herhangi bir hukuka aykırılık içermediği ve mahkûmiyet hükmünde isabetsizlik bulunmadığı tespit edilerek, müdafiinin temyiz nedenleri reddedilmiş ve mahkûmiyet hükmü onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2025/14972 E.  ,  2026/213 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/60 E., 2025/542 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin " somut her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığına, sanığın şüpheden yararlandırılarak beraat kararı verilmesi gerektiğine " ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır 9. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Diyarbakır 9. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.