Cumhurbaşkanına hakaret suçlamasıyla açılan davada, sanık hakkında verilen beraat kararının ifade özgürlüğü kapsamında olduğu gerekçesiyle Yargıtayca onanması.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçlamasıyla açılan davada, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusu esastan reddedilerek onanmasının ardından, katılan vekilinin mahkumiyet yönündeki temyiz başvurusu, Yargıtay tarafından söz konusu ifadelerin ifade özgürlüğü ve ağır siyasi eleştiri kapsamında kaldığı gerekçesiyle hukuka uygun bulunarak reddedilmiş ve sanık hakkındaki beraat hükmü oy birliğiyle kesinleşmiştir.
4. Ceza Dairesi         2024/464 E.  ,  2026/1802 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/462 E. 2023/1151 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; suçun unsurlarının oluştuğuna, eleştiri niteliğinde olmadığına, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, ağır siyasi eleştiri niteliğinde olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmayıp, katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19. 01.2026 tarihinde karar verildi.