Hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı yapılan temyiz başvurusunun, somut delil yetersizliği itirazına rağmen Yargıtayca esastan reddedilerek hükmün onanması.
Özet: Hakaret suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince esastan reddedilerek onanmasının ardından, sanık müdafiinin somut delil yetersizliği iddiasıyla yaptığı temyiz başvurusunda, yüklenen eylemin hukuka uygun yürütülen duruşma sonucunda sabit görüldüğü, tüm kanıtların eksiksiz tartışıldığı, aleni yerde işlenen suça ilişkin özel bir hükmün uygulanmamış olmasına rağmen aleyhe temyiz bulunmadığından bu durumun bozma nedeni teşkil etmediği belirtilerek, bölge adliye mahkemesi kararında hukuka aykırılık tespit edilemediği için temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/17009 E.  ,  2026/1666 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1576 E., 2023/2453 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair şikayetçilerin beyanlarından başka somut delil bulunmadığına yöneliktir.
III. GEREKÇE
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanığın hakaret eylemini, aleni sayılan park içerisinde işlemesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Denizli 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.01.2026 tarihinde karar verildi.