Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan sanığın mahkumiyetine yol açan bölge adliye mahkemesi kararını, delil yetersizliği ve kaba hitabın hakaret olmaması nedeniyle bozdu.
Özet: Sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen hakaret suçundan mahkûmiyet kararının istinaf mahkemesince onanması üzerine yapılan temyiz incelemesinde, sanığın katılana yönelik "şerefsiz" dediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, diğer sözlerin kaba hitap tarzı niteliğinde olduğu gözetilmeden hatalı değerlendirme ile mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilerek, sanığın beraati gerektiği sonucuna varılmış ve istinaf kararının bozulmasına hükmedilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/16278 E.  ,  2026/1621 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/289 E. 2023/1942 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, seçimlik cezalardan para cezası seçilmeyip hapis cezası seçildiğine, tekerrür uygulama koşullarının bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına yöneliktir.
III. GEREKÇE
1.Sanığın katılana şerefsiz dediğine dair hükümlülüğüne yeterli tanık beyanlarının olmaması ve her türlü kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı, diğer iddia edilen sözün ise kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu gözetilmeden, sanığın beraati yerine hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
2.Kabule göre de;
Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.01.2026 tarihinde karar verildi.