Yargıtay, görevi yaptırmamak için direnme suçunda temyiz istemini reddederken, hakaret suçunda sokağa çıkma yasağındaki aleniyetin eksik incelenmesi nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararını bozmuştur.
Özet: Yargıtay, sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçuna yönelik temyiz başvurusunu, bölge adliye mahkemesi kararının kesin nitelikte olması nedeniyle reddederken; hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü, sokağa çıkma yasağı gününde gerçekleşen eylemde 5237 sayılı Kanunun 125/4. maddesinde öngörülen aleniyet unsurunun nasıl oluştuğuna dair eksik inceleme ve yetersiz gerekçe bulunması, sadece başkalarının olay yerinde bulunmasının aleniyet için yeterli olmadığı tespitiyle bozarak, dosyanın yeniden incelenmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/16267 E.  ,  2026/1624 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1254 E. 2023/2735 K.
SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER :Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.
Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; suçun işlendiğinin kesin ve inandırıcı deliller ile ispatlanamadığına, suçun unsurları oluşmadığından kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. GEREKÇE
Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, mağdurlar ve şikayetçi beyanları, olay tutanağı, tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamından atılı suçun unsurlarının oluştuğuna yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan, sanığın bu yöndeki temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Ancak;
5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, sanığın eyleminin sokağa çıkma yasağının olduğu gün sokakta gerçekleştiği anlaşılmakla, aleniyetin nasıl gerçekleştiği açıklanmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile anılan Kanun maddesinin uygulanması,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.01.2026 tarihinde karar verildi.