Boşanma davasında verilen yetkisizlik kararı sonrası bölge adliye mahkemesinin kararları ile ara kararların temyiz edilemezliği ve başvurunun reddi.
Özet: Bir boşanma davasında ilk derece mahkemesi yetkisizlik nedeniyle davayı usulden reddedip yetkili mahkemeyi belirlemiş; davalı kadın vekilinin nafaka ve kişisel ilişkiye dair ara kararlar yönünden yaptığı istinaf başvurusu bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmiştir. Ardından davalı vekilinin aynı ara kararları temyiz etmesi üzerine, Yargıtay, bölge adliye mahkemelerinin ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararların kesin ve temyiz edilemez olduğunu, dolayısıyla nihai yetkisizlik kararı temyiz edilemediğinden ilgili ara kararların da temyiz edilemeyeceğini belirterek, temyiz dilekçesinin reddine karar vermiştir.
2. Hukuk Dairesi         2025/9148 E.  ,  2026/104 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/2007 E., 2025/1340 K.
DAVA TÜRÜ : Boşanma
İLK DERECE MAHKEMESİ : Tirebolu 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
SAYISI : 2024/220 E., 2024/39 K.
Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince (Tirebolu) davanın yetkisizlik nedeniyle usulden reddine ve yetkili mahkemenin Bulancak mahkemesi olduğuna karar verilmiştir.
Kararın davalı kadın vekili tarafından nafaka ve kişisel ilişkiye dair ara kararlar yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından ara kararlar yönünden temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevreleri içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca kesin olup temyiz edilemez. Nihai karara (yetkisizlik kararı) temyiz karar yolu kapalı olduğundan, ara kararın da temyiz edilmesi mümkün değildir.
Bu durumda, davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,
Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
12.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.