Asansör kazasında vefat eden 9 yaşındaki çocuğun desteğinden yoksun kalma ve manevi tazminat davasında kusurun çocuğa atfedilmesi nedeniyle temyiz talebinin reddi.
Özet: Davacılar, 20.06.2017 tarihinde meydana gelen asansör kazasında vefat eden çocuklarının destekten yoksun kalması ve manevi zarar görmesi nedeniyle tazminat talebiyle dava açmıştır. İlk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi, bilirkişi raporuna dayanarak kazada tüm kusurun vefat eden çocuğa ait olduğunu tespit ederek davayı reddetmiştir. Davacılar vekili, 9 yaşındaki bir çocuğa kusur yüklenmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ve asansörün kırmızı etiketli olmasının davalıların kusurunu gösterdiğini ileri sürerek kararı temyiz etse de, yüksek mahkeme, temyiz itirazlarını yerinde görmeyerek önceki kararların usul ve yasaya uygun olduğuna hükmetmiş ve davacıların taleplerini kesin olarak reddetmiştir.
MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/167 E., 2022/1953 K.İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Hukuk MahkemesiSAYISI : 2019/436 E., 2021/329 K.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:I. DAVADavacılar vekili dava dilekçesinde; 20.06.2017 tarihinde meydana gelen asansör kazası neticesinde desteğin vefatı üzerine müvekkillerinin destekten yoksun kaldıklarını belirterek her biri için ayrı 1.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatı ile her bir davacı için ayrı ayrı 250.000,00'er TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAPDavalılar ... ve .... Kat Malikleri Kurulu Yönetim Kurulu Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; kazanın meydana gelmesinde tüm kusurun destekte olduğunu, davalılara atfedilecek bir kusur bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARIİlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kazanın meydana gelmesinde tüm kusurun destekte olduğunun alınan kusur raporunda tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.IV. İSTİNAFİlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZA. Temyiz Sebepleri Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişiler tarafından asansör kırmızı etiketli olmasaydı, arızalanmasaydı bu hadiselerin kusura bakılmaksızın yaşanmayacağının belirtilmediğini, 9 yaşındaki bir çocuğa kusur yüklenilmeye çalışıldığını, 9 yaşında kendi kilosundan ağır 30 kg'lık bir ağırlığı parmak kuvveti ile merhumun açabilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, böyle bir sistemin yapılmasının dahi davalıların kusuru olduğunu, bilirkişi raporundaki aleyhe hususları kabul etmediklerini, bilirkişi raporunda davacı müvekkillerine %10, merhum çocuk yönünden %10 kusur bulunduğunu, sebebinin ise 9 yaşındaki çocuğun asansöre binmesi olduğunu, davaya konu asansör kazasının olduğu gün asansöre üç kişinin bindiği, 4. katta komşunun oğlu ...'ın indiği, maktülün 8. katta oturması ve diğer çocuk ....'ın 9. katta oturması sebebi ile bu katlara ilişkin düğmelere basıldığı ancak asansörün iki kat arasında kaldığının beyanlardan da anlaşıldığını, asansörün kırmızı etiketli olduğunu, 13 yaşında çocuk ile maktülün asansöre beraber bindiklerini, yani asansör kullanma ehliyetine ilişkin hiçbir zafiyatın olmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir. B. Değerlendirme ve GerekçeUyuşmazlık haksız fiilden kaynaklı ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalan davacıların açtığı destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.VI. KARARAçıklanan sebeplerle;Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.02.2026 gününde oy birliğiyle karar verildi.