Danıştay 8. Daire, Maden Kanununa aykırılıktan verilen idari para cezasının 2577 sayılı Kanundaki temyiz parasal sınırı altında kalması nedeniyle temyiz istemini incelemeden reddetti.
Özet: Maden sahasında mülkiyet izni dışında faaliyette bulunulduğu gerekçesiyle bir şirkete uygulanan 124.211,00 TL idari para cezasının iptali istemiyle açılan dava sonucunda Bölge İdare Mahkemesince verilen kararın temyiz başvurusu incelenmiş; ancak 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde belirtilen temyiz parasal sınırının altında kalması nedeniyle kararın kesin nitelikte olduğu ve bu sebeple temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin incelenmeksizin reddine oybirliğiyle karar verilmiştir.
Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2025/1516 E.  ,  2025/2790 K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2025/1516
Karar No : 2025/2790
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... Nakliyat Temizlik İnşaat Akaryakıt Madencilik Tarım Hayvancılık San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... tarafından, Adıyaman ili, Gölbaşı ilçesi sınırları içerisindeki Sicil:... sayılı maden sahasıyla ilgili olarak mülkiyet izni dışında faaliyette bulunulduğundan bahisle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 10/7,8-h ve 7/21 maddeleri uyarınca toplam 124.211,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve E... sayılı işlemin iptali istemiyle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/02/2025 tarihli E:2024/1930 K:2025/402 ve 24/02/2025 tarihli E:2024/1720 K:2025/405 sayılı kararları da bu yöndedir.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 13/03/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.