Yargıtay 5. Ceza Dairesi, görevi kötüye kullanma suçundan beraat eden sanık hakkındaki istinaf red kararının hukuka uygun olduğunu tespit ederek temyiz başvurusunu esastan reddetti.
Özet: Görevi kötüye kullanma suçundan yargılanan bir sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının, istinaf başvurusunun esastan reddiyle onanmasının ardından, katılanın mahkumiyet yönündeki temyiz talebi, sanığın leh ve aleyhindeki tüm kanıtların titizlikle incelenerek mahkemenin takdiriyle beraat hükmüne ulaşılmasında ve istinafın bu kararı hukuka uygun bulmasında herhangi bir aykırılık görülmemesi üzerine yüksek mahkemece esastan reddedilerek önceki kararların hukuka uygun olduğu tescil edilmiştir.
5. Ceza Dairesi         2024/10462 E.  ,  2025/15032 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3040 Esas, 2024/694 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli ve 2022/259 Esas, 2022/323 sayılı Kararı ile sanığın görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine hükmolunmuştur.
B. İstinaf
Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 28.02.2024 tarihli ve 2022/3040 Esas, 2024/694 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılanın Temyiz İstemi
Sanığın Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunmayarak hak kaybına neden olduğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanın temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin Kararında, katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.12.2025 tarihinde karar verildi.