10. Ceza Dairesi uyuşturucu madde ticareti suçundan kurulan direnme kararını, eksik delil değerlendirmesi ve TCK maddelerinin uygulanması gerekliliği nedeniyle yerinde görmeyerek dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderdi.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünde direnen alt mahkemenin kararı, sanık hakkında Türk Ceza Kanununun 43. maddesinin uygulanması veya 188/5. maddesinin uygulanabilmesi için duruşma açılarak delillerin yeniden değerlendirilmesi gerektiği, ancak bu hususların yerine getirilmeden önceki hükümde direnilmiş olması sebebiyle yerinde görülmemiştir; bu nedenle temyiz incelemesi sonucunda alt mahkemenin direnme kararı onanmamış ve dosya, direnme hükmünün nihai olarak incelenmesi amacıyla Yargıtay Ceza Genel Kuruluna sevk edilmiştir.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/678 E., 2025/411 K.SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapmaHÜKÜM : Direnme (mahkûmiyet)TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : BozmaSanık hakkında bozma üzerine kurulan direnme kararının, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇDairemizin bozma kararı üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile önceki hükümde direnilerek sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,6. 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması gerektiğine,7. Eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna,İlişkindir.III. GEREKÇEDairemizin 17.11.2024 tarih, 2022/10632 Esas, 2022/24867 Karar sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere, İlk Derece Mahkemesinin maddi vakıayı kabulüne ilişkin tespitini kabul etmeyip, İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmünden, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine ilişkin uygulamanın çıkarılmasına ve 188/5. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına karar verilebilmesi için aynı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak, delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiğinden Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Dairemizin 07.11.2024 tarihli ve 2022/10632 Esas, 2024/24867 Karar sayılı bozma kararının, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,26.02.2026 tarihinde karar verildi.