Yargıtay, cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen beraat hükmünü onadı, katılan vekilinin temyiz ve tebliğname görüşüne aykırı olarak istinaf kararını kesinleştirdi.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçundan sanık hakkında verilen beraat kararının istinaf mahkemesince onanması üzerine, katılan vekilinin tanık beyanlarının göz ardı edildiği ve eksik araştırma yapıldığına dair itirazlarla temyiz yoluna başvurulmuş; ancak yüksek mahkeme, ilk derece ve istinaf mahkemelerinin delil değerlendirmesi ve takdirinde hukuka aykırılık görmeyerek, öne sürülen temyiz sebeplerini yerinde bulmamış ve oybirliğiyle temyiz isteminin esastan reddine karar vererek, beraat hükmünü onamıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/15611 E.  ,  2026/1291 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1694E., 2023/160 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın hakaret ettiğinin tanık Ş.T. tarafından doğrulandığına, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi gerektiğine, tanık beyanlarının yetersiz gerekçe ile yok sayıldığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamış, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Zonguldak 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.01.2026 tarihinde karar verildi.