Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünü, savunmanın delil yetersizliği ve beraat iddialarını reddederek onadı.
Özet: Sanık müdafiinin, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, somut delil yetersizliği, mağdurun teşhis edememesi, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırılık ve beraat istemi gibi gerekçelerle yaptığı temyiz başvurusu, yüksek mahkeme tarafından hükümde herhangi bir hukuka aykırılık veya isabetsizlik tespit edilmediği, mahkumiyet kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçeleriyle esastan reddedilerek, yerel mahkemenin sanık hakkında verdiği mahkumiyet kararı onanmıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/12 E., 2025/227 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinde "Temyiz ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinde ise "Temyiz eden hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, şikâyetçinin sanığı hiç görmediğinden kamera kaydından tespit edemeyeceğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı davranıldığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, TCK'nın 145. maddesinin uygulanmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında bozma üzerine hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Batı 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Ankara Batı 6. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.