Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz başvurularının reddedilerek ilk derece mahkemesi kararının Yargıtay 2. Ceza Dairesi tarafından onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin, bozma sonrası yeniden kurulan kararın temyiz incelemesinde, sanık müdafilerinin suçun unsurlarının oluşmadığı, etkin pişmanlık, değer azlığı, zorunluluk hali ve ceza miktarına yönelik itirazları ile cumhuriyet savcısının 5237 sayılı Kanunun 143. maddesinin tatbiki talebi yerinde görülmeyerek, dosya kapsamı ve gerekçe ışığında ilk derece mahkemesinin usul ve yasaya uygun bulunan mahkumiyet hükmü oy birliğiyle onanmıştır.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/327 E., 2025/850 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin; suçun unsurlarının oluşmadığına, etkin pişmanlığa, değer azlığına , zorunluluk haline ve ceza miktarına; o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin tatbikine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Bozma sonrasında yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafilerinin ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Gaziantep 21. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.