Yargıtay, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin beraat kararının, kanunda belirtilen temyiz sınırları dışında kalması nedeniyle temyiz edilemez olduğuna karar verdi.
Özet: İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beraat kararının bölge adliye mahkemesince onanması sonrasında katılan vekili tarafından yapılan temyiz başvurusu, Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2-d maddesi uyarınca, kanunda üst sınırı iki yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçlara ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz yolu kapalı olması sebebiyle usulden reddedilmiş ve bu ret kararıyla beraat hükmü kesinleşerek dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/222 E., 2025/719 K.SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜM : Beraat kararı verilerek düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : RetVan Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.03.2025 tarihli ve 2023/222 Esas, 2025/719 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:İlk derece mahkemesince hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-d maddesi uyarınca, "ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 5271 sayılı Kanun'un 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Hizan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.