Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi istinaf ret kararının temyiz edilemezliği nedeniyle sanık temyiz talebini reddetmiştir.
Özet: Sanığın, hırsızlık suçundan aldığı ceza üzerine yapılan istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesinin ardından, bu kararı temyiz etme talebi yüksek mahkeme tarafından değerlendirilmiştir; yüksek mahkeme, verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile adli para cezalarına ilişkin istinaf red kararlarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2-a maddesi gereğince temyiz incelemesi dışında kalması nedeniyle sanığın temyiz başvurusunu reddederek, dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar vermiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2024/4000 E., 2025/1520 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: RetAnkara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 09.05.2025 tarihli ve 2024/4000 Esas, 2025/1520 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 50. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.